Sztuka teatralna ma niesamowitą zdolność łączenia się z życiem. Przedstawienie sceniczne, choć odbywa się po drugiej stronie rampy, w momentach największego napięcia zaciera granicę między sztuką a życiem i jest postrzegane przez publiczność jako sama rzeczywistość.

Siła przyciągająca teatru polega na tym, że „życie na scenie” swobodnie wpisuje się w wyobraźnię widza. Taki zwrot psychologiczny ma miejsce, ponieważ teatr lub opera nie jest po prostu wyposażony w cechy rzeczywistości, ale sam jest rzeczywistością kreowaną artystycznie. Rzeczywistość teatralna, stwarzająca wrażenie tej prawdziwej rzeczywistości, rządzi się swoimi prawami. Prawdy o teatrze nie można mierzyć kryteriami wiarygodności życia. Psychologiczny ciężar, który bierze na siebie bohater dramatu, nie może zostać zniesiony przez człowieka w życiu, ponieważ w teatrze następuje ostateczne zagęszczenie całych cykli wydarzeń.

Teatry to miejsce, gdzie każdy znajdzie coś dla siebie. Repertuar Teatru Wielkiego z Poznania jest na przykład tak skonstruowany, żeby dotrzeć do widza o różnych gustach. Warto się przekonać co ma do zaoferowania ponad wiekowy teatr operowy.